Zahid (29) moest vier jaar geleden vluchten voor het geweld in Syrië. Intussen volgt hij in België een opleiding en is hij vrijwilliger bij Samenlevingsopbouw in Antwerpen. We vroegen hem naar zijn ervaringen en zijn visie op de toekomst. “Ik geloof dat vooral mensen die nog nooit contact met vluchtelingen hebben gehad angstig zijn. Zeker als ze op het nieuws iets horen over één buitenlander die zich slecht gedragen heeft. Maar ook wij willen dat het hier goed gaat.”


Begin november werd brand gesticht in een toekomstig opvangcentrum voor vluchtelingen in Bilzen. Op Facebook lazen we dat dat je erg heeft geraakt. Wat ging er toen door je heen?
Zahid: De dag van die brandstichting was zo vreemd. Toen ik thuis kwam was mijn vrouw aan het huilen. Ze had net bericht gekregen dat in onze stad in Syrië meerdere bomauto’s ontploft waren, met tientallen doden tot gevolg. Even later zag ik op televisie het nieuws over de brandstichting in Bilzen.

Je was boos?
Zahid: Ik snapte het vooral niet. Dat gebouw was bedoeld voor mensen op de vlucht voor geweld. Waarom steekt iemand dat nu in brand?

Dus kroop je in je pen.
Zahid: Ja, ik wou het van mij af schrijven en zette mijn tekst op Facebook. Binnen de kortste keren ging dat bericht viraal. Een dag later nam een journalist van de VRT contact met me op en vroeg me of ik een opinie wou schrijven. Zo is de bal aan het rollen gegaan. Ik kreeg enorm veel reacties. Vooral veel positieve, maar ook een aantal negatieve. Ook die laatste wil ik allemaal beantwoorden.

Van Syrië naar België

Sinds wanneer ben jij in België?
Zahid: Ik ben hier nu vier jaar. Ik ben Syrië moeten ontvluchten omdat de toestand er te erg was. Het geweld nam zulke vormen aan dat ik voor mijn leven vreesde.

Kon je hier bij iemand terecht?
Zahid: De opvangcentra zaten vol. Veel van mijn landgenoten hadden geen andere keuze dan in het Maximiliaanpark in Brussel te kamperen. Ik had het geluk dat mijn broer me onderdak kon bieden.

Was het makkelijk om hier je weg te vinden?
Zahid: Eenvoudig was het niet. Het is echt vreselijk om je land, je familie, je vrienden en je stad achter te moeten laten. Je komt hier terecht en alles is anders: het weer, de cultuur, de omgangsvormen ... Je voelt je verloren en moet alles opnieuw leren.

Nederlands leren

Maar je beet door?
Zahid: Ik had geen keuze. Wilde ik in mijn nieuwe land een leven opbouwen, dan moest ik mijn weg wel zoeken. Elke dag ontdekte ik iets nieuws. Ik leerde Nederlands. Dat was heel belangrijk.

Hoe deed je dat?
Zahid: Door naar de Nederlandse les te gaan. Maar ook door vrijwilligerswerk te doen. Op die manier leer je nieuwe mensen kennen en kan je op een ongedwongen manier oefenen wat je in de les geleerd hebt. Toen ik nog in Merchtem woonde, ben ik er tolk geweest bij de gemeente. Daarna coachte ik mensen met autisme, die wilden sporten.

Budgetgidsen

Toen je naar Antwerpen verhuisde, kwam je bij Samenlevingsopbouw terecht.
Zahid: Ja, ik was net begonnen aan mijn studies maatschappelijk werk en een aantal vrienden vertelden me dat het een goede organisatie is om stage te lopen. Ik ging langs bij Dinamo, hun buurtwerking in Deurne-Noord. Mijn Nederlands was nog niet zo goed, dus ik was wel zenuwachtig. Maar dat bleek nergens voor nodig. Ze ontvingen mij daar zo warm. Toen ik buiten kwam was ik zo trots dat ik daar mocht beginnen. Ze gaven me het gevoel dat ik iets kon. Heel die stage betekende een enorme boost voor mijn zelfvertrouwen. Ik kom er nog steeds, want ik ben er vrijwilliger bij de Budgetgidsen.

Wat is dat precies, die Budgetgidsen?
Zahid: Budgetgidsen is een buddyproject waarbij ik als vrijwilliger op bezoek ga bij mensen met financiële problemen. Het doel is samen te leren hoe ze hun financiële situatie kunnen verbeteren. Samen gaan we na of ze alle steun krijgen waarop ze recht hebben, of hun vaste kosten lager kunnen en of ze hun administratie niet beter kunnen aanpakken.

Vooruit komen in het leven

Dat ligt dicht bij je studie als maatschappelijk werker. Waarom ben je daarmee gestart?
Zahid: Toen ik hier kwam, heb ik zoveel hulp en steun gekregen van de maatschappelijk werkers. Door deze studie hoop ik straks iets terug te kunnen doen. Ik zit in mijn laatste semester en heb al zo veel geleerd dat ik nu al kan toepassen, zoals technieken om te praten met mensen waarmee ik het oneens ben.

Gebruik je dit als je negatieve reacties op je opiniestukken krijgt?
Zahid: Ja natuurlijk. Het heeft geen zin om ruzie te maken. Ik wil mijn mening ook niet opdringen. Wel wil ik weten waarom sommige mensen hier geen vluchtelingen willen. Waarom denken zij zo? Waar zijn ze bang voor?

Heb je daar al een antwoord op?
Zahid: Ik geloof dat vooral mensen die nog nooit contact met vluchtelingen hebben gehad angstig zijn. Zeker als ze op het nieuws iets horen over één buitenlander die zich slecht gedragen heeft. Ze projecteren het gedrag van die ene slechte persoon op de hele groep. Maar dat klopt niet. Elke groep bestaat voor het overgrote deel uit goede individuen en ook uit een paar slechte. Er zijn zo veel vluchtelingen die werken, studeren ... Ook wij zijn bezig met vooruit te komen in het leven. Wij wonen hier, hebben hier kinderen ... Wij willen ook dat het hier goed gaat.

Ga je je hier in de toekomst verder voor inzetten?
Zahid: Zeer zeker! Ik ben nu met drie vrienden aan het bekijken hoe we verder in dialoog kunnen gaan met mensen die hier geen vluchtelingen willen. Ik hoop dat het ons lukt, want als we met elkaar blijven praten, komt het wel goed.

>> Lees meer over de Budgetgidsen van Samenlevingsopbouw Antwerpen stad

Interview met dank aan SAM, steunpunt Mens en Samenleving 


Terug naar het nieuwsoverzicht